Posts

10 เหตุการณ์น่าจดจำตลอดกาลในเทศกาลหนังคานส์

1.เจ้าหญิงเกรซพบกับเจ้าชาย Rainier ที่ 3
ในฤดูร้อนปี 1954 เกรซ เคลลี่เข้าพักที่โรงแรมคาร์ลตัน กับ Cary Grant และ Hitchcock ระหว่างที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง ’To Catch a Thief’ และในช่วงนั้นในเดือนพฤษภาคมเธอต้องไปเป็นตัวแทนสมาคมภาพยนตร์แห่งเอเมริกาที่เมืองคานส์ และที่แห่งนี้นี่เองที่เกรซ เคลลี่ได้พบกับเจ้าชายที่ 3 แห่งโมนาโก เป็นครั้งแรก ในปี 1955 และหลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยปรากฏตัวในภาพยนตร์อีกเลย

10

 

2.เมื่อเจ้าชายชาล์สและเจ้าหญิงไดอาน่าปรากฏตัว
เพราะเมื่อทันทีที่เจ้าชายชาล์สและเจ้าหญิงไดอาน่าปรากฏตัวเพื่อเป็นเกียรติในให้กับ ‘British Film Day’ ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ในปี 1987 ที่สายตาก็พร้อมจับจ้องไปที่ทั้งคู่ เจ้าชายชาล์สได้พูดถึงการไปเยือน Pinewood Studios เมื่อยังทรงพระเยาว์ที่เคียงข้างกับเจ้าหญิงไดอาน่าในชุดราตรีผ้าชีฟองสีฟ้าที่กลบรัศมีของทุกคนในบริเวณนั้น

9

 

3.มาดอนน่ากับชุดชั้นในจาก Jean Paul Gaultier
ในปี 1991 มาดอนน่าปรากฏตัวพร้อมกับชุดชั้นในซาตินทรงกรวยแหลมสีขาวที่เป็นอีกหนึ่งไอคอนนิคตลอดกาลจาก Jean Paul Gaultier ในภาพยนตร์สารคดีรอบปฐมทัศน์ของผู้กำกับ Alek Keshishian ที่เกี่ยวชีวประประวัติของมาดอนน่า ‘Madonna: Truth or Dare’

8

 

4.สุดยอดงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ในเทศกาลหนังเมืองคานส์
ในปี 2001 Baz Luhrmann เปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง ‘Moulin Rouge’ พร้อมกับเป็นแม่ทัพในการจัดงานเลี้ยงอาฟเตอร์ปาร์ตี้ในครั้งนั้น ซึ่งแน่นอนว่ายกกองทัพเหล่าบรรดานักเต้นมูแรง รูจและออรินัลซาวแทร็คในภาพยนตร์มาเต็มพิกัด นั้นยังไม่นับรวมดีเจดังอย่าง Fat Boy Slim ตามด้วยนิโคล คิดแมนที่กระโดดเข้าร่วมขึ้นบูธดีเจ และนั้นก็เพียงพอที่ทำให้ค่ำคืนนั้นเป็นที่น่าจดจำมากที่สุดอีกหนึ่งคืน

 

5.ภาพยนตร์ที่ช็อคคนดูจนมีคนเดินออกและได้รับเสียงโห่
เชื่อว่าคานส์คือหนึ่งในเทศกาลหนังที่คนดูสามารถมีปฏิกิริยากับตัวหนังที่เรียกได้ว่า ‘มันส์’ ที่สุดเทศกาลหนึ่ง และ ‘Irreversible’ ก็ทำมันได้ในรอบปฐมทัศน์เริ่มตั้งแต่ฉากแรกที่แสดงถึงความรุนแรง ฉากข่มขื่นทางประตูหลังล องช็อตที่แสดงโดยโมนิก้า เบลลูชี่ ที่นานกว่า 10 นาที นั้นก้เพียงพอที่จะทำให้คนดูเดินออกจากโรงแทบทั้งหมดได้ (ส่วนตัวผู้เขียน ‘Irreversible’ เป็นหนังในดวงใจอีก 1 เรื่อง)

6

 

6.เรื่องราวโรแมนติกระหว่างไรอัน กลอสลิ่งกับ นิโคลัส ไวดิง รีฟิน
รสจูบสุดดูดดื่มของเขาทั้งคู่เกิดขึ้นในปี 2011 ระหว่างการเข้าฉายหนังรอบปฐมทัศน์เรื่อง ‘Drive’ ท่ามกลางสายตาของคนทั่วทั้งโลก โดย นิโคลัส วินดิ้ง เรฟเฟน คือผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับหนังเรื่องนี้นั้นเอง ส่วนจูบนั้นก็เป็นรางวัลที่ ไรอัน กลอสลิ่ง มอบให้กับนิโคลัสในฐานะที่เขาได้รับรางวัล Best Director (ผู้กำกับยอดเยี่ยม)

5

 

7.ปัญหาระหว่าง Netflix กับ เทศกาลหนังเมืองคานส์
ล่าสุดในปี 2017 นี้ Netflix ผู้ให้บริการวีดีโอสตรีมมิงชื่อดังจากอเมริกาได้เข้าชิงรางวัล แต่ก็อาจเป็นปีแรกและปีสุดท้ายด้วย เนื่องจาก Netflix ต้องเปลี่ยนนโยบายให้หนังของตัวเองเข้าฉายในโรงภาพบยตร์ด้วยแทนที่จะให้สมาชิกชมอยู่บ้านเพียงอย่างเดียว และตั้งกฎชัดเจนว่า ตั้งแต่ปีหน้าเป็นต้นไปภาพยนตร์ทุกเรื่องที่ต้องการร่วมแข่งขันในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ จะต้องเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เท่านั้น

4

 

8.Olivia de Havilland ผู้หญิงคนแรกที่ขึ้นเป็นประธานตัดสินรางวัลเทศกาลหนังเมืองคานส์
นักแสดงหญิงชาวอังกฤษผู้นี้ก้าวขึ้นเป็นประธานกรรมการตัดสินรางวัลสำหรับเทศกาลหนังเมืองคานส์ในปี 1965 ซึ่งถือว่าสถานการณ์ ณ ตอนนั้นไม่ธรรมดาอย่างยิ่งสำหรับการก้าวขึ้นเป็นผู้ตัดสินเหนือเหล่ากรรมการคนอื่นที่เป็นสุภาพบุรุษ ซึ่งในขนาดนั้นมีหนังร่วมเข้าชิงทั้งหมด 26 เรื่อง และเธอกล่าวไว้ว่า “การขึ้นเป็นประธานในคณะลูกขุนชายทั้งหมดเป็นประสบการณ์ที่น่ารื่นรมย์ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นความรับผิดชอบที่น่ากลัว”

3

 

9.Milla Jovovich กับการเดินพรมแดงเปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง ‘The Fifth Element
ในปี 1997 Milla Jovovich ควงคู่มากับ Luc Besson ผู้กำกับในพรมแดงเรียกแสงเฟลสจากเหล่าบรรดาช่างภาพได้อย่างล้นหลามกับชุดที่เรียกได้ว่ากึ่งเปลือยของเธอ ซึ่งเบื้องหลังก่อนเดินเข้างานไม่กี่นาทีชุดร้อยลูกปัดคริสตัลของเธอก็เกิดพังทลายขึ้นมา และเป็นช่วงเวลาที่เธอไม่สามารถถอยหลังกลับได้แล้ว แต่แล้วก็ได้เดมี่ มัวร์ นักแสดงสาวที่เดินมาพร้อมกันได้นำชุดเย็บผ้าเล็กๆ ที่ติดหยิบติดมาจากโรงแรมช่วยซ่อมเธอไว้ได้อย่างรวดเร็ว และชุดสวยที่เราเห็นนั้นใครจะคิดว่าเป็นฝีมือการออกแบบของเดมี่ มัวร์ นั่นเอง

French film director Luc Besson, left, arrives with U.S. actress Milla Jovovich and U.S. actor Chris Tucker at the Cannes Film Festival Palace in Cannes, France, Wednesday May 7, 1997 for the screening of Luc Besson's movie "The Fifth Element." Besson's film is being shown out of competition at the 50th International film festival. (AP Photo/Remy de la Mauviniere)

10.สงครามโลกครั้งที่สองทำให้เทศกาลหนังครั้งแรกเกิดขึ้นไม่ได้
เชื่อหรือไม่ว่างานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์นี้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในสองอาทิตย์ของเดือนกันยายน 1939 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อต่อกรกับเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิสที่ถูกลัทธิฟาสซิสต์เข้าครอบงำอย่างเต็มตัวไปแล้ว โดยงานวันเปิดเทศกาล พวกเขาจัดฉายภาพยนตร์เรื่อง The Hunchback of Notre Dame โดยจัดฉากริมทะเลเป็นโบสถ์นอร์เธอร์ดาม แต่ฮิตเลอร์ตัดสินใจบุกโปแลนด์ในวันเปิดงานพอดี ดังนั้น Hunchback จึงเป็นภาพยนตร์เรื่องเดียวที่ได้ฉาย เพราะเทศกาลทั้งหมดถูกยกเลิกทันที ซึ่งพวกเขาไม่ได้กลับมาฉายอีกจนกระทั่งอีก 7 ปีถัดมาในค.ศ. 1946 หรือหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

1

อย่างไรก็ดี … ในคืนเปิดงานเดือนกันยายน 1946 (ตอนนั้นเทศกาลนี้ชื่อว่า Grand Prix International du Festival) ภาพยนตร์สารคดีเรื่อง Berlin จากสหภาพโซเวียตฉายเปิดนิทรรศการ แต่ก็เกิดอาเพศว่าโปรเจ็กเตอร์เสีย ไฟดับทั้งเทศกาล นอกจากนั้น ม้วนภาพยนตร์เรื่อง Notorious ของเสด็จพ่อฮิทช์ฮ็อค (Alfred Hitchcock) พังก่อนงานประกวด ทำให้ภาพยนตร์ไม่ได้เข้าชิงในเทศกาลไปโดยปริยาย

ก็ยังรอดมาได้จนครบ 78 ปีในปีนี้เนอะ!!!!

Related Post

9 ภาพยนตร์ที่ทำออกมาแล้ว(เราคิดว่า)ดีกว่าหนังสือ

ภาพยนตร์ที่เรายกๆ มานี่ส่วนมากจะขึ้นหิ้ง ‘คลาสสิก’ ในวงการภาพยนตร์ (แหงสิ!!) ซึ่งก็แอบไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมหนังสือถึงสู้ไม่ได้ ก็ถ้าจะพูดกันจริงๆ อารมณ์ด้านภาพที่ตัวอักษรไม่สามารถบรรยายได้เทียบเทียมนี่เป็นข้อได้เปรียบเสียจริง

JurassicPark.jpg

1. Jurassic Park
กำกับ: Steven Spielberg
เขียนบท: Michael Crichton และ David Koepp
หนังสือ: Jurassic Park (1990) เขียนโดย Michael Crichton
เราว่าดีกว่าเพราะ: ขอบอกว่าตอนที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมาใหม่ๆ นี่ ดังระเบิดชนิดที่เด็กรุ่นใหม่จินตนาการไม่ออกแน่ๆ ว่ามันจะอะไรกันนักกันหนา (แต่มันก็ดังยาวนานมาจนบัดนี้ล่ะนะ) ขนาดเรานับถือจินตนาการของไครช์ตันในการสร้างเรื่องราวแบบนี้ออกมาแล้ว แต่บอกเลยว่าทีมภาพยนตร์สามารถสร้างไดโนเสาร์ทั้งตัวออกมาโลดแล่นบนจอได้แบบนั้น เอามงไปเลยดีกว่า!

FightClub.jpg

2. Fight Club (1999)
กำกับ: David Fincher
เขียนบท: Jim Uhls
หนังสือ: Fight Club (1996) เขียนโดย Chuck Palahniuk
เราว่าดีกว่าเพราะ: ตัวผู้เขียนหนังสือคอนเฟิร์มเองเลยจ้า เขาเคยให้สัมภาษณ์ว่า เมื่อภาพยนตร์ออกมานั้น มันทำให้หนังสือกลายเป็น ‘เรื่องน่าอับกายที่ถูกตีพิมพ์’ อาจจะเพราะการถ่ายทอดอารมณ์ของตัวละคร รวมไปถึงการขยี้ปมความสัมพันธ์ของตัวเองอย่างตั้งใจ (และดันทำออกมาดี) ทำให้เราหลงรักภาพยนตร์จนเกือบจะลืมไปว่า เฮ้ย … มันเคยเป็นหนังสือนี่นา

Godfather.jpg

3. The Godfather (1972)
กำกับ: Francis Ford Coppola
เขียนบท: Mario Puzo และ Francis Ford Coppola
หนังสือ: The Godfather (1969) เขียนโดย Mario Puzo
เราว่าดีกว่าเพราะ: ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาลมาแล้ว ดังนั้น เมื่อเทียบกับนวนิยาย ‘ธรรมดา’ แล้ว การที่คอปโปลาเข้ามามีบทบาทในศิลปะภาพยนตร์นี่ทำให้พูโซ่ควรจะกราบเขาเลยก็ว่าได้ ที่ทำให้ตัวละครทั้งหลายกลายเป็นอมตะบนแผ่นฟิล์ม แทนที่จะถูกลืมเลือนไปกับหน้ากระดาษ

The shark claims a victim on set of the film 'Jaws', 1975. (Photo by Universal/Getty Images)

4. Jaws (1975)
กำกับ: Steven Spielberg
เขียนบท: Peter Benchley และ Carl Gottlieb
หนังสือ: Jaws (1974) เขียนโดย Peter Benchley
เราว่าดีกว่าเพราะ: เอาเป็นว่าใครจำเพลงหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้บ้าง? บอกเลยว่านวนิยายเรื่องนี้เป็นแค่ทริลเลอร์เบๆ ในขณะที่ภาพยนตร์สามารถถ่ายทอดความน่าสะพรึงของปลาฉลามได้ออกมาโดยไม่ต้องมีภาพรุนแรง และตัวละครอื่นๆ ก็สามารถทำให้ผู้ชมอินไปได้กับภาพยนตร์ได้จริงๆ

Tim Robbins and Morgan Freeman sitting outside on the benches playing checkers and talking in a scene from the film 'The Shawshank Redemption', 1994. (Photo by Castle Rock Entertainment/Getty Images)

5. The Shawshank Redemption (1994)
กำกับ: Frank Darabont
เขียนบท: Frank Darabont
หนังสือ: Rita Hayworth และ Shawshank Redemption เขียนโดย Stphen King
เราว่าดีกว่าเพราะ: ซีรีส์นิยายของคิงนั้นเทียบอะไรไม่ได้เลยกับความลึก และนำหนักแห่งความรวดร้าวที่ตัวละครต้องเผชิญในภาพยนตร์ ยอมรับเถอนะคิง ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้กลายมาเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาล ในขณะที่ซีรีส์ชุดนี้กลับเป็นหนังสือที่จิ๊บจ้อยและแทบจะไม่เคยถูกพูดถึงเลย เสียใจด้วยนะ

Psycho

6. Psycho (1960)
กำกับ: Alfred Hitchcock
เขียนบท: Joseph Stefano
หนังสือ: Psycho (1959) เขียนโดย Robert Bloch
เราว่าดีกว่าเพราะ: เรื่องแรกเลยนะ ภาพยนตร์ใช้การดำเนินเรื่องผ่านสายตาของ Marion Crane แทนที่จะเป็น Norman Bates และใช้ความตายของเธอมาสร้างความน่าติดตามให้กับภาพยนตร์แบบที่หนังสือตามไม่ติด … นี่ยังไม่นับถึงฉากสุดคลาสสิกหลายฉาก และแววตาอันแสนโรคจิตของ Anthony Perkins ที่รับบทนอร์แมนอีกด้วยนะ

ClockworkOrange.jpg

7. A Clockwork Orange (1971)
กำกับ: Stanley Kubrick
เขียนบท: Stanley Kubrick
หนังสือ: A Clockwork Orange (1962) เขียนโดย Anthony Burgess
เราว่าดีกว่าเพราะ: ตัวผู้กำกับล้วนๆ เลยขอบอก!!! ลายเซ็นอันโด่งดังและมุมมองสุดคัลท์ของคูบริกทำให้ภาพยนตร์ของเขาชนะเลิศอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว นี่พอมาดัดแปลงตอนจบของนิยายให้ยิ่งดาร์ก แต่สมเหตุสมผลในแบบของมันอีกนี่ยิ่งขยี้ให้หนังสือถูกลืมไปได้ง่ายๆ เลย

OneFlewOvertheCuckoo_sNest.jpg

8. One Flew Over the Cuckoo’s Nest (1975)
กำกับ: Miloš Forman
เขียนบท: Laurence Hauben และ Bo Goldman
หนังสือ: One Flew Over the Cuckoo’s Nest (1962) เขียนโดย Ken Kesey
เราว่าดีกว่าเพราะ: อันนี้เราบอกเลยว่า เรายกเครดิตให้ Jack Nicholson เต็มๆ คนอะไรแสดงได้ ‘บ้า’ ขนาดนั้น และการที่ผู้กำกับเลือกการดำเนินเรื่องผ่านตัวละครของนิโคลสัน แทนที่จะเป็นจากฝั่งผู้คุม ก็ยิ่งทำให้เนื้อเรื่องเข้มข้นและ ‘บ้า’ มากพอที่จะติดอันดับภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาลไปได้ง่ายๆ

TheShining copy

9. The Shining (1980)
กำกับ: Stanley Kubrick
เขียนบท: Stanley Kubrick และ Diane Johnson
หนังสือ: The Shining (1977) เขียนโดย Stephen King
เราว่าดีกว่าเพราะ: อันนี้เรายกให้ทั้งฝีมือของคูบริกและนิโคลสันผสมกันเลย เราแอบรู้มาว่าคิง นักเขียนไม่ ‘ปลื้ม’ กับการตีความของผู้กำกับสักเท่าไหร่ เพราะเขาเลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องเหนือจริงไปเลย แต่ขอบอกนะว่า ตอนที่แจ๊ก (ตัวละครนำ) เกิดอาการจิตแตกขึ้นมานี่ ฝีมือการเขียนของคิงนี่สู้ฝีมือการกำกับและการเล่นของฝ่ายภาพยนตร์ไม่ได้เลยเถอะ

Related Post

8 หนังที่ไม่ควรมีภาคต่อ

ภาพยนตร์หลายเรื่องโด่งดังเป็นพลุแตกเมื่อเปิดตัวด้วยความแปลกใหม่ในเนื้อหา เทคนิคการถ่ายทำ วิธีการเล่าเรื่อง หรือความว้าวอะไรบางอย่างในเนื้อเรื่องจนทำรายได้ถล่มทลาย มีแฟนๆ ติดตามเหนียวแน่น จนกระทั่งสตูดิโอผู้สร้างเห็นช่องทางทำมาหาเงินอย่างเป็นล่ำเป็นสัน จึงเข็นภาคสองออกมาเพราะเห็นว่ามีกลุ่มแฟนพันธุ์แท้อยู่แล้ว ไม่ต้องทำการตลาดมาก และไม่ต้องเสี่ยงหากลุ่มแฟนๆ กลุ่มใหม่ แต่เป็นที่น่าแปลกใจ (แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่หรอก เอาเข้าจริง) ที่รายได้ของภาพยนตร์ภาคต่อหลายต่อหลายภาคเข้าขั้น “แป้ก” พ่วงด้วยเสียงก่นด่าสรรเสริญเยินยอของแฟนพันธุ์แท้ของภาพยนตร์นั้นๆ เรามาสำรวจกันดีกว่าภาพยนตร์เรื่องไหนควรที่จะหยุดการสร้างไว้ตั้งแต่ภาคแรก เพื่อยกให้กลายเป็นตำนานของวงการไปยาวๆ

1 Now You See Me (2013)

Now-You-See-Me-1-DI
เปิดตัวได้แบบว้าวสุดๆ กับภาพยนตร์มายากลสุดล้ำว่าด้วยการหักเหลี่ยมเฉือนคมกันระหว่างนักมายากลผู้ยิ่งใหญ่สองคน โดยมีการเปิดและปิดฉากภาพยนตร์ด้วยฉากกลสุดว้าวที่ทำให้คนดูต้องตื่นตะลึง ถือเป็นภาพยนตร์ว่าด้วยเรื่องมายากลที่ทำได้ดีอันดับต้นๆ ของภาพยนตร์แนวนี้ ดังนั้น เมื่อมันมีภาคสองอย่าง Now You See Me 2 (2016) กลฟินาเล่ของภาคสองจึงไม่สามารถสร้างปรากฏการณ์ “ว้าว” ให้กับคนดูได้เท่ากับภาคแรก และนี่ยังไม่รวมถึงเนื้อเรื่องหลักที่อาศัย “ความเป็นไปไม่ได้” เป็นเรื่องหลักโดยเน้นหนักยิ่งกว่าภาคแรก บอกได้คำเดียวว่า ความตื่นตะลึงที่คุณเคยสัมผัสจากภาคแรกนั้นจืดจางหายไปโดยสิ้นเชิง

2 Independence Day (1996)

Independence-Day-ไอดี-4-สงครามวันดับโลก
ถือเป็นภาพยนตร์เอเลี่ยนไซไฟยุคแรกๆ ของวงการ ซึ่งก็สร้างปรากฏการณ์เอเลี่ยนฟีเวอร์ไปทั่วโลก ณ เวลานั้น ทั้งฉากบุกโลกอันน่าตื่นตะลึง ภาพความประทับใจของฮีโร่ผู้เสียสละเพื่อปกป้องโลก เป็นภาพยนตร์ยุคแรกๆ ที่ทำให้เราคิดได้ว่า “ใครก็เป็นฮีโร่ได้” ถือว่าเป็นการทิ้งท้ายความประทับใจในวัยเด็กของใครหลายๆ คนได้ดี และเมื่อภาคใหม่ Independence Day: Resurgence (2016) นั้นเลือกที่จะดำเนินรอยตามสูตรเดิมเป๊ะๆ แบบยี่สิบปีผ่านไปไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง พูดกันตรงๆ ว่าถ้าดูย้อนอดีต ระลึกถึงวัยเยาว์ แบบเห็นตัวละครภาคแรกเติบโตขึ้น แก่ลง และล้มหายตายจากไป ก็คงจะเป็นหนังที่ดูเพลินๆ สนุกดี แต่เราก็แอบเสียดายเบาๆ ว่า ถ้าปล่อยให้ความทรงจำมันถูกแช่แข็งอยู่แบบนั้นบางทีมันอาจจะดีกว่าก็ได้

3 Psycho (1960)

norman-smiling-in-the-last-scence

ภาพยนตร์สุดโรคจิตของผู้กำกับไอคอนแห่งวงการอย่างอัลเฟรด ฮิทช์คอกที่ส่งให้แอนโธนี เพอร์คินส์ดังเปรี้ยงปร้างจากบทนอร์แมน เบทส์กับภาพลักษณ์สุดโรคจิต พร้อมฉากชวนสยองตอนจบที่กลายเป็นภาพจำถาวรของวงการภาพยนตร์ฮอลลีวูดไปแล้ว และเราเห็นตรงกันใช่ไหมว่า Psycho ภาคอื่นๆ ที่ตามมาหลังจากนั้น ไม่มีใครจดจำอะไรจากมันได้เลย แต่แฟรนช์ชายส์นี้อาจจะมาแก้ตัวได้นิดหนึ่งจากซีรีส์ชุด Bates Motel ที่ได้ดาราเจ้าบทบาทอย่างเฟรดดี้ ไฮมอร์มาสวมบทเป็นนอร์แมน เบตส์ตอนเด็กช่วงเวลาก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นพระเอกในภาพยนตร์ในตำนาน แต่ก็อย่างว่า … ปล่อยไว้เป็นตำนานอาจจะดีกว่าก็ได้นะ เราว่า

4 Jurassic Park (1993)

jurassic-park-1993.15098
ปฏิเสธไม่ได้เลยกับมาสเตอร์พีซระดับตำนานของพ่อมดแห่งวงการฮอลลีวูดที่ปลุกไดโนเสาร์ขึ้นมาเดินโลดแล่นบนจอภาพยนตร์พร้อมด้วยเนื้อเรื่องสุดบรรเจิดอย่างสวนสัตว์ไดโนเสาร์ ซึ่งจูราสสิค ปาร์คนั้นขึ้นหิ้งไปอย่างไม่ต้องสงสัยทั้งเรื่องเทคนิคการถ่ายทำ เทคนิคซีจี การดำเนินเรื่องที่ตื่นเต้นเร้าใจ โอเค … เรายอมรับว่าเนื้อเรื่องและวัตถุดิบมันน่าจะเอาออกมาสร้างภาคแล้วภาคเล่าก็จริงอยู่ แต่เราก็ยังแอบเสียดายทุกครั้งที่เห็นจูราสสิคแฟรนไชส์ยุคหลังๆ ที่ออกมากี่ภาคต่อกี่ภาคก็ไม่ยักจะสนุกและน่าตื่นเต้นได้เท่ากับภาคแรกเลย

5 Zoolander (2001)

zoolander
ภาพยนตร์สุดฮาแบบฉุดไม่อยู่เรื่องนี้คงทำให้หลายต่อหลายคนหัวเราะท้องคัดท้อแข็งกันมาแล้ว แต่เราเชื่ออย่างหนึ่งนะ คุณลองเปิดดูครั้งที่สองสิ คุณคิดว่ามันจะขำเท่ากับครั้งแรกไหม … มันก็เหตุผลเดียวกับความแป้กของ Zoolander 2 (2016) นั่นล่ะ มันคือมุกที่เราเคยขำ เมื่อมันมารีรันซ้ำ ไอ้ที่เคยขำ มันก็ฝืด มุกใหม่ๆ ก็ใช่ว่าจะมี ถือเป็นภาพยนตร์คอมเมอดี้ที่เราแอบเสียใจจริงๆ ที่มีภาคสอง

6 The Hangover (2009)

(L-r) ZACH GALIFIANAKIS as Alan holds Baby Tyler, BRADLEY COOPER as Phil and ED HELMS as Stu in Warner Bros. Pictures’ and Legendary Pictures’ comedy “The Hangover,” distributed by Warner Bros. Pictures. PHOTOGRAPHS TO BE USED SOLELY FOR ADVERTISING, PROMOTION, PUBLICITY OR REVIEWS OF THIS SPECIFIC MOTION PICTURE AND TO REMAIN THE PROPERTY OF THE STUDIO. NOT FOR SALE OR REDISTRIBUTION.

แกงค์เพื่อนซี้สุดป่วนทำเรารักได้ไม่ยากจากปาร์ตี้สุดโฉดในภาคแรกและความเละเทะหยำเปของพวกเขา พฤติกรรมแบบนี้ทำเราอินได้ง่ายๆ เพราะเชื่อเถอะว่า หนุ่มๆ ลอปติมัมก็ล้วนแล้วแต่เคยผ่านประสบการณ์สุดๆ แบบนี้กันมาบ้างไม่มากก็น้อย แต่ก็อย่างว่า … อะไรที่มันมากไปก็ใช่ว่าจะดี The Hangover Part II (2001) และ The Hangover Part III (2013) ก็ดำเนินรอยตามสูตรเดิมเป๊ะๆ เปลี่ยนแค่เวลาและสถานที่ … เหมือนกับกินเหล้าเดิมในขวดเดิมเสียด้วยซ้ำ ถ้าปล่อยให้ความเรื้อนของแกงค์เพื่อนซี้ไว้ให้เป็นตำนานต่อไป จะดีกว่าหรือเปล่า เราแอบสงสัย

7 The Blair Witch Project (1999)

the-blair-witch-project
ภาพยนตร์ว่าด้วยเรื่องแม่มดถ่ายทำด้วยกล้องมือถือด้วยมุมมองที่แหวกแนว ลงทุนต่ำเรื่องนี้ได้รับการตอบรับอย่างถล่มทลายเพราะเทคนิคการถ่ายทำและการนำเสนอที่ถือว่าล้ำมากในขณะนั้น ถือเป็นภาพยนตร์สยองขวัญอินดี้ที่จับตลาดวงกว้างได้อย่างพลิกความคาดหมาย มันจึงเกิดปรากฏการณ์ Blair Witch หรือปรากฏการณ์กล้องส่ายกันทั่วบ้านทั่วเมือง และนั่นก็ทำให้ Book of Shadows: Blair Witch 2 (2000) ออกมาแป้กสนิท เพราะเหตุผลเหมือนที่กล่าวมา คือมุกเดิมๆ ที่ไม่สามารถสร้างความว้าวได้เท่ากับภาคแรกแล้วนั่นเอง และแว่วมาว่าตอนนี้กำลังจะมี The Blair Witch Project III ออกมาอีกด้วยนะ … พอเถอะ … เราแอบขอร้องดังๆ

8 Finding Nemo (2003)

finding-nemo-large-picture
ภาพยนตร์สุดน่ารักสำหรับเด็กน้อยเรื่องนี้หลุดเข้ามาติดโผเราด้วยก็เพราะว่า ภาคแรกนั้นให้ความอบอุ่นในใจได้อย่างครบถ้วน มันเป็นภาพยนตร์ที่น่ารัก น่าเอ็นดู และทำให้เราลุ้นไปกับชะตากรรมของเจ้านีโม่ตัวน้อยและครอบครัวได้จนจบเรื่อง และเมื่อ Finding Dory (2006) ออกมานั้น ก็เหมือนกับเรานั่งดูเทปม้วนเดิมที่ถูกกรอกลับเท่านั้นเอง … เปล่านะ … เราไม่ได้บอกว่าการตามหาดอรี่ไม่สนุก มันก็สนุก น่ารัก สดใสเหมือนเดิม แต่มันเหมือนเดิมไง … หาอะไรใหม่ๆ มาหลอกเงินในกระเป๋าเราเถอะ ขอร้องล่ะ

Content by Maya

Related Post